التیام

برای تو می نویسم خوب من. برای تو که همسفر، همراه و هم نفسم  در این روزهای پائیزیم هستی،چقدر خوب است که تو را دارم، تویی که با نگاه مهربانت غمی را که مدتها در دلم آشیانه کرده بود ولو برای مدتی کوتاه هم که شده زدودی ،تویی که التیام بخش زخمهای باورهای قشنگ  دیرینه ام گشته ای. اری با تو هستم همسفرخوبم.چگونه می توانم پاسخگوی این همه مهربانیت باشم . تو خود بگو،چگونه می توانم؟با من باش ، با من بمان خوبم که پایان راهم نزدیک است.

/ 1 نظر / 17 بازدید
فرح

پایان راه هیچ کسی معلوم نیست اینقدر مایوس نباش . همیشه امیدی هست شاید مختصر ولی هست